De bemanning van Artemis II was dolenthousiast (hun eigen woorden) op de avond van 6 april toen ze inslagflitsen op het maanoppervlak zagen toen meteoriden insloegen op de maan. “We hebben er minstens zes gezien,” meldde missiecommandant Reid Wiseman.
De maanmeteoren verschenen midden in een zonsverduistering. Ongeveer 90 minuten nadat de bemanning de achterkant van de maan het dichtst had bereikt, verdween de zon achter de maanschijf. De astronauten waren getuige van de eerste zonsverduistering ooit die door mensen vanaf de achterkant van de maan werd waargenomen.
Tijdens de een uur durende verduistering was de corona van de zon zichtbaar “minstens 10 zonnediameters [voorbij de maanrand],” aldus de Canadese astronaut Jeremy Hansen. Dit stelde missiespecialist Christina Koch in staat om bergen en andere topografie te fotograferen die door de atmosfeer van de zon werden afgebakend langs een brede boog van de maanrand.
De inslagflitsen waren een complete verrassing. “We zien ze vlakbij de evenaar van de maan,” meldde Wiseman tijdens de live webcast. Later zag zijn bemanningslid Victor Glover er een in de buurt van de zuidpool van de maan. Ze verschenen allemaal als heldere lichtflitsen op het maanoppervlak.
Maanmeteoren zijn anders dan meteoren op aarde. Hier op aarde verbranden meteoroïden in de atmosfeer. Op de maan, die geen atmosfeer heeft, slaan ze rechtstreeks in op het oppervlak. NASA houdt deze inslagen al sinds 2006 in de gaten en registreert er gemiddeld zo’n 20 per jaar. De bemanning van Artemis II zag er 5 of 6 in één uur.
De maan was tijdens de meteorenregen grotendeels, maar niet helemaal donker. De zachte, blauwachtige gloed van de aarde zelf wierp zich over het maanoppervlak. “Het aardlicht is onwerkelijk”, aldus Glover. “Mensen zijn niet geëvolueerd om te zien wat we zien. Het is moeilijk te beschrijven.” Binnenkort zullen er meer beelden van de missie worden vrijgegeven.
Source: Spaceweather.com 7 april 2026